Στις μεσογειακές χώρες, όπως η Ελλάδα, ο συνεχής ήλιος, η ζέστη και η αυξημένη υγρασία είναι οι καταλυτικότεροι παράγοντες για την δημιουργία μιας ασφυκτικής ατμόσφαιρας που ως πρωταρχική συνέπεια της έχει την ολική καταστροφή συγκεκριμένων ομάδων φυτών, όπως για παράδειγμα τα κωνοφόρα, που η χρήση τους πλέον είναι ως ένα σημείο απαγορευτική από εδώ και στο εξής. Για αυτούς αλλά και για άλλους λόγους κυρίως αισθητικούς, η εφευρετικότητα των διαφόρων κηποτεχνών οδήγησε σε νέες και αρκετά καινοτόμες πρακτικές, που συνδυάζουν αρμονικά τις μέχρι σήμερα παραδοσιακές μας γνώσεις με καινούργια πρωτότυπα στοιχεία και καταλήγουν σε πολύ πρωτόγνωρα αισθητικά αποτελέσματα. Μια τέτοια πρακτική είναι η ανάπτυξη φυτών οπωροφόρων κυρίως σε σπαλιέρα, τεχνική που, αν και είναι πολύ δημοφιλής από την αρχαιότητα, έχει εγκαταληφθεί τα τελευταία χρόνια, με σκοπό την αντικατάσταση των παραδοσιακών μας δέντρων με άλλες ξενόφερτες ποικιλίες που τελικά αποδείχθηκαν όμορφες μεν, υπερβολικά ευαίσθητες δε. Η  σπαλιέρα είναι μια διαδικασία που ένω σαν τελικό αποτέλεσμα προκαλεί τις αισθήσεις μας και μαγεύει όλα τα βλέμματα από τη πρώτη στιγμή, είναι ωστόσο, πάρα πολύ δύσκολη, απαιτητική και τρομερά πολύχρονη στην επεξεργασία της. Τα βήματα που οφείλει να ακολουθήσει κανείς είναι πολύ συγκεκριμένα και συνεπή, ξεκινώντας από την επιλογή του κατάλληλου σημείου όπου θα τοποθετηθούν τόσο ο υποστηρικτικός σκελετός όσο και τα δέντρα, βάση του νέου φράχτη που θα κοσμήσει είτε την είσοδο του κήπου και του σπιτιού, είτε ένα ξεχωριστό κιόσκι, είτε έναν ιδιαίτερο τοίχο σε κάποιο πολύ συγκεκριμένο σημείο. Τα πλεονεκτήματα της τεχνικής της σπαλιέρας είναι πολλά, ξεχωρίζουν όμως η καταπληκτική πολύ εντυπωσιακή της εμφάνιση, η εύκολη περισυλλογή των καρπών και ο απίστευτος συνδυασμός σπιτικού φρούτου σε περιορισμένο χώρο με την απόλυτη καλαισθησία. Η ιδανικότερη επιλογή για την τεχνικη της σπαλιέρας σε οπωροφόρα είναι το μήλο, το αχλάδι, το ροδάκινο ή το ρόδι, εξαιτίας κυρίως της έντονης ευλυγισίας των κλαδιών τους για μακρό χρονικό διάστημα. Αίσθητικά όμως, η κερασιά με την υπέροχη ανθοφορία της τόσο σε χρώμα όσο και σε διάρκεια, βρίσκεται στην κορυφή και αποτελεί οτι πιο όμορφο και δελκτικό μπορεί να παρουσιάσει η οικογένεια των οπωροφόρων σε αυτό το τομέα. Η ιδιατερότητα αυτού του δέντρου επιβάλλει την πολύ προσεχτική επιλογή του σημείου, ούτως ώστε αυτό να καλύπτει από την μια τις πρακτικές ανάγκες του δέντρου σε ύψος, βάθος και φωτεινότητα και από την άλλη με την ολοκλήρωση του φράχτη να συμπληρώνει τέλεια και το αισθητικό. Ξεκινώντας από την στερέωση του μεταλλικού σκελετού, αυτή οφείλει να έχει την μορφή "σταυρόλεξου ' ανάλογα με την τελική επιθυμητή διάταξη του φράχτη. Μια πολύ διαδεδομένη τεχνική ακολουθεί την ανά 40 πόντους διασταύρωση του πλέγματος ως προς το ύψος και ανά 1,50μ αντίστοιχη διασταύρωση στο πλάτος. Η στερέωση υποχρεούται να είναι απόλυτα σταθερή και ασφαλής με παραιτέρω δυνατότητα αντοχής προκειμένου να δεχτεί το τελικό βάρος του δέντρου όταν αυτό φτάσει σε πλήρη ανάπτυξη γεμάτο φύλλα και καρπούς. Η επιλογή και η τοποθέτηση του δέντρου πραγματοποιείται πάντα κατά τη διάρκεια της Άνοιξης ή το Φθινοπώρου, με την διάνοιξη των απαραίτητων οπών στο έδαφος σε διαστάσεις αντίστοιχες με την διάμετρο και το βάθος της γλάστρας στην οποία βρίσκεται ήδη το φρούτο. Στην περίπτωση των γυμνόριζων η διαδικασία είναι και πάλι ή ίδια με την διαφορά οτι είναι πιο αναγκαία η σταθερή στήριξη του δέντρου και η φύτευση με περισσότερη προσοχή στις ρίζες. Το μείγμα χώματος που χρησιμοποιείται σε αυτήν την φάση είναι απλό φυλλόχωμα σε συνδυασμό με εμπλουτισμένο compost λόγω των αυξημένων απαιτήσεων των δέντρων σε βιταμίνες και ιχνοστοιχεία που οδηγούν σε αμεσότερα και ασφαλέστερα αποτελέσματα. Κατά το επόμενο στάδιο που είναι εκείνο της φύτευσης, απαραίτητη κρίνεται από τον πρώτο χρόνο η αυστηρή και συνεπής τεχνική κλαδέματος του δέντρου αρχικά μετά την πρώτη εαρινή ανθοφορία και μόλις αυτό φτάσει και καλύψει το πρωτο οριζόντιο επίπεδο, δραστικά αφήνοντας μόνο 3 κλαδιά, τα πιο γερά, για να αναπτυχθούν το ένα προς την κορυφή και τα υπόλοιπα αριστερά και δεξιά. Σε αυτό το σημείο εξαιτίας της μεγάλης ευκαμψίας των νεαρών κλαδιών, υπάρχει η δυνατότητα για περαιτέρω σχηματισμό του φράχτη είτε σε τετραγωνισμένη μορφή, είτε σε ρομβοειδή. Η ίδια πρακτική ακολουθείται ακόμα 3 ή 4 φορές με τον ίδιο ακριβώς τρόπο, διαδικασία που διαρκεί 4 με 5 χρόνια, ούτως ώστε να αποκτήσει ο φράχτης μια στοιχειώδη διαμόρφωση, Τρία είναι τα βασικά μυστικά για την απόλυτη επιτυχία της σπαλιερας, με πρώτο και βασικότερο το τακτικό και ανελλιπές πότισμα σε τακτά χρονικά διαστήματα. Ακόμα σημαντικότερο είναι το κλάδεμα δύο φορές ετησίως με καθαρά και αποστειρωμένα εργαλεία προκειμένου να εξασφαλιστεί ο επιπλέον όγκος που μπορεί να αποκτήσει ο φράχτης στα πλάγια, να φυλλώσει σωστά, και τελικα να αποφευχθούν ασθένειες και περαιτέρω νόσοι που μεταδίδονται με αυτόν τον τρόπο. Τέλος, μια απλή καθημερινή αλλά πραγματικά ουσιώδης ενέργεια που συντελλεί σε σημαντικό βαθμό στην σωστή ανάπτυξη των οπωροφόρων είναι η τακτική αφαίρεση των καρπών μόλις εμφανιστούν και πριν ακόμα αυτοί ωριμάσουν για χρονικό διάστημα 2 ετών, προκειμένου να αποκτήσει το δέντρο όσο το δυνατόν περισσότερη δύναμη στη ρίζα και το φύλλο του.

Μέχρι και την τελευταία δεκαετία στη χώρα μας όλα τα φυτά εξωτερικού χώρου, δέντρα και θάμνοι που προορίζονται για τη διακόσμηση των κήπων και των μπαλκονιών χωρίζονταν σε δύο βασικές κατηγορίες με βάση τα εξωτερικά τους χαρακτηριστικά αλλά και την γενικότερη συμπεριφορά τους, τα φυλλοβόλα κια τα αειθαλή. Τα δύο τελευταία χρόνια όμως με την αθρόα εισβολή νεών ειδών στην αγορά λόγω των διαρκώς αυξανόμενων εισαγωγών, έκανε την εμφάνιση της και μια καινούργια ομάδα φυτών, τα λεγόμενα perennials. Πρόκειται για μια κατηγορία φυτών με πολυετή ανθεκτικό χαρακτήρα, χαμηλή ποώδη ανάπτυξη και πλουσιοπάροχη ανθοφορία με μοναδικό μειονέκτημα της το γεγoνός οτι  κατά την διάρκεια του Χειμώνα χάνει το μεγαλύτερο μέρος του φυλλώματος της που ανακτά μόνο κατά την ανοιξιάτικη περίοδο. Σε αυτήν την ξεχωριστή κατηγορία ανήκει και ένα φυτό σχεδόν άγνωστο στο ελληνικό κοινό αλλά και στους περισσότερους επαγγελματίες, η χόστα. Είναι μια πολύ ιδιαίτερη περίπτωση όπου η ομορφιά του πλούσιου φυλλώματος και του εντυπωσιακού λουλουδιού συναντά την σκληροτράχηλη πρακτικότητα και το αποτέλεσμα είναι πραγματικά εκπληκτικό. Με τα άπειρα σχέδια, χρώματα και σχήματα στα φύλλα και τα υψηλά ιστάμενα λουλούδια της η χόστα διαθέτει τόση ποικιλία στις παραλλαγές της που μετατρέπει και το πιο μονότονο παρτέρι σε ένα εντυπωσιακά ποικιλόμορφο σύνολο με απόλυτη αισθητική αρτιότητα. Η αντοχή της σε χαμηλές θερμοκρασίες και η ανάπτυξη της ακόμα και σε ημισκιερές θέσεις, είναι δύο από τα κυριότερα πλεονεκτήματα της, που την τοποθετούν στα ψηλότερα σκαλιά των προτιμήσεων του κοινού, ειδικά στις περιπτωσεις των λεγόμενων δύσκολων σημείων στους κήπους, όπως κάτω από δέντρα ή υπόστεγα. Η καλοκαιρινή της ανθοφορία από τον Ιούνιο μέχρι και τον Αύγουστο κάποιες φορές εξαιρετικά αρωματική, αποτελεί ένα ακόμα advantage ειδικά για την χώρα μας που η έντονη ζέστη και υγρασία είναι και τα δυσκολότερα εμπόδια για την ομαλή και ασφαλή ανάπτυξη των φυτών και πολλά από αυτά αντιμετωπίζουν σοβαρό πρόβλημα. Παρά την ιδιόμορφη τροπική της εμφάνιση που στις περισσότερες περιπτώσεις υποδηλώνει νοτιοαμερικάνικη καταγωγή, είναι πασίγνωστο οτι  φυτό αυτό έχει τις ρίζες του στην μακρινή Ασία και ειδικά στην Βόρεια Κίνα, Κορέα και Ιαπωνία και πήρε το ονομά του από τον διάσημο βοτανολόγο Nicolas Thomas Host που το ανακάλυψε για πρωτη φορά. Παρόλη την απόσταση που χωρίζει τις δύο ηπείρους, η χόστα έχει πάρα πολλούς θαυμαστές και φίλους τόσο στην Αμερική όσο και στην Ευρώπη, όπου η πλειονότητα των δημοσίων χώρων καλύπτονται με τεράστιες ποσότητες του θάμνου που εναλλασσόμενες δημιουργούν υπέροχα χρωματικά και σχηματικά σύνολα. Το τακτικό λίπασμα και πότισμα είναι σίγουρα ένα επιπλέον θετικό για την ευημερία και πλούσια ανθοφορία του φυτού χωρίς όμως να είναι το κρισιμότερο στην όλη διαδικασία. Τέλος, το σημαντικότρο όλων είναι η ανοσία που παρουσιάζει σε ασθένειες ειδικά σε κοινότυπες όπως διάφορα έντομα, μύκητες και βακτήρια, με μοναδική εξαίρεση το παραδοσιακό γυμνοσάλιαγκα που πραγματικά λατρεύει τα μεγάλα αυτά σαρκώδη φύλλα αλλά αντιμετωπίζεται πολύ πιο εύκολα από τα υπόλοιπα. 

Στα φυτώρια μας μπορείτε να βρείτε χόστα σε πολλές ποικιλίες όλη τη διάρκεια της Άνοιξης και του καλοκαιριού σε οτι ποσότητα ζητηθεί κατόπιν παραγγελίας.

Η χώρα μας έχει πολύ πλούσια χλωρίδα και πανίδα, καθώς υπάρχει πληθώρα αρωματικών και θεραπευτικών φυτών και δέντρων που έχουν αυτοφυή και κάποιες φορές άγριο χαρακτήρα και αναπτύσσονται σε όλα τα μήκη και πλάτη της Ελλάδας χωρίς ιδιαίτερο πρόβλημα και φροντίδα. Το δίκταμο, ο δυόσμος , η μέντα, το σπαθόχορτο, η μαντζουράνα, η λεβάντα, το θυμάρι, το σκλήθρο, η αχίλλεια, ο ύσσωπος και πολλά άλλα παραδοσιακά ελληνικά βότανα, που χρησιμοποιούνται τόσο στην μαγειρική όσο και στην ιατρική, είναι πολύ διαδεδομένα και τόσο εύκολα στην πρόσβαση που έχουν γίνει αναπόσπαστο μέρος της καθημερινής οικολογικής μας συνείδησης. Σε μια ακόμα χώρα που συμβαίνει τόσο συχνά αυτό είναι η μακρινή και εξωτική Κίνα, γνωστή από την αρχαιότητα τόσο για τις μαγειρικές της συνήθειες όσο και για τις εκτεταμμένες της ιατρικές πρακτικές. Ανάμεσα στα φαρμακευτικά φυτά των κινέζων πρωτεύουσα θέση κατέχει ένας μικροσκοπικός ανθοφόρος θάμνος με βελουδινα οβάλ σχήματος φύλλα, η γυνούρα. Πρόκειται για μια πολυετή πόα με λογχοειδή οδοντωτά φύλλα και κυλινδρικούς βλαστούς που αναπτύσσεται σε έρπουσα μορφή με ταχύτατο ρυθμό.καλύπτοντας σε πολύ ικανοποιητική βάση μεγάλες επιφάνειες. Ως τροπικό φυτό δεν αντέχει σε θερμοκρασίες κατώτερες των 14-12 βαθμών Κελσίου, ζεί όμως και ευδοκιμεί σε υψόμετρο εως και 1500μ χωρίς κάποιο ιδιαίτερο πρόβλημα. Παράγεται από σπόρο ή από μόσχευμα μόνο την Άνοιξη ή το Καλοκαίρι επειδή απαιτεί αυξημένα επίπεδα υγρασίας, ενώ ο άφθονος ήλιος εξασφαλίζει την υγιή ανάπτυξη του ριζικού του συστήματος και το υπέροχο χαρακτηριστικό μωβ χρώμα των φύλλων του. Κλαδεύεται δραστικά διαφορετικά όπως αναφέρει και το ελληνικό του όνομα (ουρά γυναίκας );έχει απίστευτη ανάπτυξη και υπερκαλύπτει όλα τα υπόλοιπα είδη που θα τοποθετηθούν δίπλα του. Η γυνούρα είναι εντυπωσιακή ως προς το χρώμα όχι όμως και στο μ'εγεθος που παραμένει πάντα αρκετά μικρό. Ιδανική για φυτεύσεις σε ζαρντινιέρες παραθύρου ή κάθετους εσωτερικούς κήπους, συνδυάζοντας αρμονικά τα υπέροχα χρωματικά φυλλώματά της με την τεράστια αντοχή και την αλματώδη ανάπτυξη της. Δυστυχώς, η πιθανότητα να βρεθεί γυνούρα στα φυτώρια της χώρας μας είναι πολύ περιορισμένε,ς καθώς είναι ένα είδος που δεν καλλιεργείται συστηματικά στην Ελλάδα, παρά τις απεριόριστες δυνατότητες που υπάρχουν, και η προμήθεια του πραγματοποιείται αποκλειστικά από το εξωτερικό. Σε μεγάλα φυτώρια εσωτερικού χώρου την εποχή της Άνοιξης υπάρχουν γυνούρες σε δύο μεγέθη, ένα πολύ μικρό σε γλαστράκι 4-5εκ και ένα λίγο μεγαλύτερο σε 12-13εκ. Τέλος, το μικροσκοπικό αυτό θαμνάκι έχει και μια ακόμη ιδιότητα πολύ σημαντική άγνωστη στους περισσότερους, μειώνει δραμματικά τα επίπεδα χοληστερίνης και ελέγχει σε ικανοποιητικό βαθμό τις παρενέργειες που δημιουργεί η χρόνια διαβητική νόσος. Περισσότερες λεπτομέρειες σίγουρα γνωρίζουν όσοι ασχολούνται με τα φυτικά φάρμακα ή τα συμπληρώματα διατροφής ή και όσοι διατηρούν τα ανάλογα καταστήματα.

Στα φυτώρια μας μπορείτε να βρείτε γυνούρα σε πολλά μεγέθη και ποσότητες κατόπιν παραγγελίας όλο το χρόνο. 

Ελάχιστα καλλωπιστικά φυτά και δέντρα είναι εκείνα ζούν και επιβιώνουν σε ορεινά και δυσπρόσιτα μέρη με χαμηλές θερμοκρασίες και πολυ υγρασία τον περισσότερο καιρό του έτους. Εκτός από το γνωστό σε όλους ίλεξ , θάμνος ασύγκριτα σκληροτράχηλος και ανθεκτικός, στις ελληνικές πλαγιές φύεται και ένα ακόμη φυτό πολυ δημοφιλές από την αρχαιότητα για τις ευεργετικές του ιδιότητες, ο ρούσκος ο κεντρωτός, Πρόκειται για έναν αειθαλή θάμνο μέτριας ανάπτυξης που αυξάνει περισσότερο τον όγκο του και λιγότερο το ύψος του, δημιουργώντας ένα συμμετρικό σφαιρικό σύνολο ιδανικό για φυτεύσεις περιορισμένου βεληνεκούς, όπως εκείνη του βραχόκηπου. Ενδημικός σε όλες τις μεσογειακές χώρες, ο ρούσκος έχει καθαρά πολυετή και διοικό χαρακτήρα με πολύ σημαντικές θεραπευτικές ικανότητες, κυρίως στη ρίζα και τους καρπούς του. Αυτά τα μικρά κόκκινα ολοστρόγγυλα σφαιρίδια εμφανίζονται στα κλαδιά του θάμνου το φθινόπωρο και διατηρουνται έτσι χυμώδη μέχρι και τους πρώτους χειμωνιάτικους μήνες, θυμίζοντας συχνά την εορταστική περίοδο των Χριστουγέννων. Τα κλαδια του λόγω της ευθύτητας και των μικρών γυαλιστερών και οβαλ σχήματος φύλλων είναι υπέροχα για διακοσμήσεις, επειδή συνδυάζουν ταυτόχρονα ομορφιά και διάρκεια. Σε αντίθεση με τους καρπούς που είναι πάρα πολύ ευδιάκριτοι και εντυπωσιακοί, τα άνθη του ρούσκου δεν είναι και ιδιαίτερα αξιόλογα και εμφανίσιμα καθώς αναπτύσσονται στις μασχάλες των κλαδιών σε λιλιππούτειο μέγεθος και πάντα λευκό χρώμα. Σε μεγάλο υψόμετρο και πολύ χαμηλή θερμοκρασία υπάρχει και η περίπτωση να μην παράγει το φυτό κάθε χρόνο ίδιου μεγέθους καρπούς και άνθη, όμως η πιθανότητα να πληγεί ανεπανόρθωτα από τισ καιρικές συνθήκες είναι σχεδόν αμελητέα. Λόγω της σκληρής του φύσης είναι από τα είδη που προτιμώνται σε περιοχές με ελάχιστο νερό και άμεση συνεχή ηλιοφάνεια, σημεία με μεγαλύτερη επικινδυνότητα και ρίσκο για νέες φυτεύσεις. Η λίπανση του δεν είναι κάτι υποχρεωτικό, ούτε χρειάζεται σε μόνιμη βάση, μόνο σε περιπτώσεις εντατικής καλλιέργειας και παραγωγής. Το κλάδεμα του δεν είναι απαραίτητο αλλά και σε δραστική βάση δεν είναι καταστροφικό για το φυτό. Τέλος, σε περίπτωση εντατικής καλλιέργειας καλή θα ήταν μια πιο φύτευση σε αραιότερο βαθμό ούτως ώστε το φυτό να αποκτά περισσότερο όγκο και έτσι περισσότερους καρπούς και με μεγαλύτερη προσβασιμότητα.

Στα φυτώρια μας μπορείτε να βρείτε ρούσκο σε πολλά μεγέθη και σε οτι ποσότητα ζητηθεί πάντα κατόπιν παραγγελίας.