Τα περισσότερα οπωρόφορα δέντρα είναι φυτά εξωτερικού χώρου προορισμένα για καλλιέργειες που διαθέτουν μια πολύ ανθεκτική φύση με σκληροτράχηλα χαρακτηριστικά, που όμως τα τελευταία χρόνια αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα στις αποδόσεις και την καρποφορία τους. Λόγω των πολλαπλών καιρικών μεταβολών και της αθρόας και άσκοπης πολλές φορές χρήσης φυτοφαρμάκων πολλά είδη απόκτησαν σημαντικές ευαισθησίες που επηρέασαν αρνητικά την ανάπτυξη και την μετέπειτα πορεία τους. Στα πιο εξοπλισμένα και σύγχρονα εργαστήρια του κόσμου γίνονται σήμερα προσπάθειες για να λυθούν τα περισσότερα από αυτά τα προβλήματα μέσω της δημιουργίας νέων υβριδιακών τύπων που θα εξακολουθούν να ακολουθούν την βασική συνταγή αφαιρώντας τα αρνητικά γνωρίσματα και υπερτονίζοντας τα θετικά. Στην Αμερική και άλλες προηγμένες σε αυτόν τον τομέα χώρες γίνονται πολύ σοβαρές προσπάθειες προς αυτή την κατεύθυνση και σε αυτό το άρθρο το νέο και πρωτοποριακό παράδειγμα που επιλέχθηκε είναι τα δέντρα της κερασιάς. Η κερασιά σαν φυτό όλοι γνωρίζουν οτι υποφέρει  από την υγρασία τόσο στον καρπό επιφανειακά, όσο και κάτω από το έδαφος, ειδικά σε περιοχές με βαριά υποστρώματα που δεν έχουν καλή αποστράγγιση συγκρατώντας μεγάλες ποσότητες νερού. Με βάση το δεδομένο αυτό στον Καναδά και σε κάποια από τα διασημότερα πανεπιστήμια της Αμερικής, τα ερευνητικά εργαστήρια έχουν δημιουργήσει τις γνωστές πλέον γιγαντιαίες κερασιές, ποικιλίες που ξεπερνούν σε αριθμό τις δεκάδες, κάθε μια διαφορετική από την προηγούμενη. Οι giant cherries ζούν και ανπτύσσονται σε υγρές και βροχερές περιοχές με ελάχιστη ξηρασία χωρίς να προσβάλλονται έυκολα από μύκητες ή άλλες νόσους συνδεδεμένες με την υπερβολική ποσότητα νερού. Εκτός από την ανθεκτικότητα τους στην υγρασία, διαθέτουν και καρπόύς σκούρου χρώματος, με περισσότερη σάρκα, γευστικότερους, αρωματικότερους και αισθητά μεγαλύτερους σε μέγεθος από τις απλές συνηθισμένες κερασίες. Τα δέντρα αυτά που αποκτούν αξιόλογο ύψος και διαθέτουν μέτριας πυκνότητας κώμη, παρουσιάζουν εντελώς διαφορετικά φυλλώματα απο τις κλασσικές κερασιές, πιο οβάλ και μερικές φορές οδοντωτά. Η πρώιμη καρποφορία τους, μόνο 18 με 20 ημέρες πριν την μπουρλά, είναι ένα πολύ πλεονέκτημα σοβαρό που σε συνδυασμό με τις ιδιότητες της πλούσιας γεύσης και του μαγευτικού αρώματος εξελίσσουν τις ποικιλίες σε είδος με τεράστιο εξαγωγικό ενδιαφέρον. Σε μερικά επιλεγμένα μέρη της Β. Ελλάδας οι καλλιέργειες των υβριδίων έχουν εφαρμοστεί και θεωρούνται πολύ πετυχημένες και επικερδείς. Η δυνατότητα που παρέχεται μέσα από αυτές τις κερασίες είναι πολλαπλού οφέλους για έναν αγρότη, καθώς του δίνεται η ευκαιρία να εκμεταλλέυεται την γη του για περισσότερο χρονικό διάστημα με ένα άκρως επιτυχημένο προιόν, εντελώς ανταγωνιστικό και άμεσα εξαγώγιμο. Μοναδικό μειονέκτημα στην όλη διαδικασία είναι κάποια επιπλέον φροντίδα που απαιτούν όλα τα δέντρα σε τριμηνιαία βάση, όσον αφορά βασικά τα ραντίσματα τους για την αποφυγή κάποιας αρρώστιας. Τα σκευάσματα για αυτήν την εργασία είναι γνωστά στους γεωπόνους κάθε περιοχής και χορηγούνται ανάλογα με την περίπτωση. Τα κλαδέματα από την άλλη πλευρά επιβάλλονται μια φορά ετησίως για όλα τα οπωροφόρα πλην ελάχιστων εξαιρέσεων, είναι μια διαδικασία ρουτίνας για τους έμπειρους επαγγελματίες.

Στα φυτώρια μας μπορείτε να βρείτε επιπλέον πληροφορίες αλλά και νεαρά δέντρα υβριδικών τύπων σε οτι ποσότητα ζητηθεί κατόπιν παραγγελίας.