Τα διάφορα φυτά εσωτερικού χώρου που είναι διαδεδομένα στην Έλλαδα έχουν κυρίως τροπική καταγωγή από χώρες του νότιου ημισφαιρίου και σε αυτήν οφείλονται τα χαρακτηριστικά έντονα χρώματα τους. Το πιο ασυνήθιστο από αυτά είναι η Xόγια, ένα φυτό με εξαιρετική ομορφιά άλλα και ευαισθησία στις καιρικές συνθήκες. Οι δύο τύποι της η carnosa και η bella, που υπάρχουν στα φυτώρια μας ακόμη και τώρα, εμφανίζουν πυκνό φύλλωμα σε πράσινες σκούρες αποχρώσεις ή και δίχρωμες και τρέφουν ιδιαίτερη αγάπη στην υγρασία και τα ημισκιερά μέρη. Τα άνθη τους είναι εντυπωσιακά σαν μπουκέτα μπουκέτα που κρέμονται σε λευκούς και κόκκινους ή ροζ τόνους. Δεν χρειάζονται άμεση μεταφύτευση και αναπτύσσονται σχετικά γρήγορα αν οι συνθήκες το επιτρέψουν.  

                           Ένας μεγάλος κήπος που να πλαισιώνει καλαίσθητα το σπίτι προσφέροντας καταπράσινες νότες δροσιάς το καλοκαίρι και προστασία-μόνωση το χειμώνα είναι σίγουρα η καλύτερη επιλογή, αν και δεν έχουν όλοι την δυνατότητα να τον αποκτήσουν για πολλόύς και διάφορους λόγους. Ο κυριότερος λόγος είναι οικονομικός και στην συνέχεια χωροταξικός και χρονικός. Σε αυτές τις περιπτώσεις υπάρχει και μια δεύτερη λύση, εκείνη του βραχόκηπου, που δημιουργεί τα ίδια αισθητικά αποτελέσματα με λιγότερα όμως έξοδα σε λιγότερο χρόνο, χώρο και με λιγότερο κόπο.Τα βασικά συστατικά του είναι τέσσερα: το μέρος, το νερό, οι βράχοι και τα κατάλληλα φυτά.

Ξεκινώντας απο το μέρος χρειάζεται μια γωνία ή ένα σημείο με άριστη αποστράγγιση ( αναγκαία η τοποθέτηση μονωτικών υλικών όπως ελαφρόπετρα ή χαλίκι στην αρχή ), αφράτο χώμα ( μπορεί να συμπληρώσει κανείς στο σημείο που θέλει την ανάλογη ποσότητα και ποιότητα συσκευασμένου χώματος ) και πολύ καλή αισθητική ( ένα υποτυπώδες σχέδιο ).

Απαραίτητη είναι και η εγκατάσταση αυτόματου ποτίσματος, ιδιαίτερα κατά τους καλοκαιρινούς μήνες, που είναι σχετικά εύκολη και οικονομική υπόθεση, αν πραγματοποιηθεί σωστά απο την αρχή και μπορεί να εξοικονομήσει μεγάλες ποσότητες φυσικού νερού ή ακόμα και από την ύδρευση.

Κατά τρίτη σειρά προτεραιότητα που είναι οι βράχοι, υπάρχουν αυτή τη στιγμή καταστήματα στην ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Θεσσαλονίκης που διαθέτουν ποικιλία σε χρώματα και μεγέθη που εξυπήρετουν όλες τις ανάγκες.

Τέλος το κυριότερο μέρος τα φυτά, στα φυτώρια μας διατίθεται μια όλοκληρη σείρα από φυτά κατάλληλα για αυτήν τη δουλειά σε όλα τα μεγέθη και τιμές. Το πιο συνηθισμένο από αυτά είναι το γιουνίπερους (juniperus communis, horizontalis, virginiana, skyrocket ), εδαφοκαλυπτικό σε ποικιλία χρωμάτων με τεράστια αντοχή ( φτωχά εδάφη, δύσκολα κλίματα ) και γρήγορη ανάπτυξη, η λεβάντα σε γκρί χρώμα δημιουργεί όμορφους συνδυασμούς, η έρικα στους τόνους του ροζ και του κόκκινου με εξαιρετική αντοχή,

η γκαουλθέρια και η περνέτα, φυτά εισαγωγής με αντοχή και χαρακτηριστικους κόκκινους καρπούς το χειμώνα, τριανταφυλιές σε μίνι μέγεθος με πολλά και ζωντανά χρώματα,

 φωτίνια νάνα με το πλούσιο πράσινο και κόκκινο φύλλωμά της, το τάξους, ένας θάμνος με απίστευτη ομορφιά και δύναμη, το υπέρικο, με τα κίτρινα μεγάλα λουλούδια του, η βερονίκη, θάμνος πυκνός με αρκετό φύλλωμα σε λαχανί και κίτρινο χρώμα, το κυδωνίαστρο με λευκά λουλούδια ή κόκκινους καρπούς, το σέντουμ πολύ ανθεκτικό και πυκνό φυτό, το κάρεξ, πολυετές και πολύχρωμο σε φυλλώματα, το φόρμιο σε πράσινο ή κόκκινο χρώμα ( tenax purpureum, bronze baby, variegatum ), η αγγελική νάνα σε σκούρο πράσινο για πιο έντονους τόνους, το μπούξους, φυτό εισαγωγής σε σχήματα ποικίλα πολύ αντοχής, η βερβερίδα η αειθαλής σε έντονο κόκκινο χρώμα, ο όσμανθος, θάμνος με όμορφο σφαιρικό σχήμα και χρώμα, η κρυπτομέρια με το αξιοπρόσεχτο φύλλωμά της, η ροδιά νάνα, με το κόκκινο άνθος και τα μικρά διακοσμητικά ροδάκια της και πολλά πολλά άλλα.

Η συνταγή για έναν επιτυχημένο βραχόκηπο όμως συμπληρώνεται και από έναν άλλο πολύ σημαντικό παράγοντα, την απόλυτη αισθητική ισορροπία των φυσικών στοιχείων: ψηλό κεντρικό ή ακριανό με τα αντίστοιχα χαμηλά ( μπορεί να είναι μια τούγια ή ένας λεμονοκυπάρισσος ), το στοιχείο του νερού ( ένα σιντριβάνι, μια τεχνητή λίμνη με νούφαρα ) και το στοιχείο του χρώματος ( εποχιακά φυτά σε συγκεκριμένες θέσεις προσεχτικά διαλεγμένες για αυτήν τη δουλειά ). 

Aειθαλές, κωνοφόρο για εσωτερικούς αλλά και εξωτερικούς χώρους που εισάγεται στην χώρα μας, κυρίως από την Ιταλία και την Ολλανδία κάθε χρόνο αυτήν την εποχή σε διάφορα μεγέθη ( από 20εκ εως 2μ ) είναι η αροκάρια. Φυτό αργής ανάπτυξης με επιβλητική, συμμετρική, κώνικη όψη και έντονο πράσινο χρώμα, τις περισσότερες φορές θα το συναντήσουμε μόνο του λόγω του υπερβολικού μεγέθους του ( διάμετρος 5-6μ ). Δεν αγαπά την ζέστη, παρόλο που η καταγωγή της είναι από την Αυστραλία και την Ν.Αμερική, ζορίζεται πάνω από τους 30 βαθμούς, αλλά ούτε και το πολύ κρύο και παγώνει σε θερμοκρασίες κάτω του μηδενός. Το φυλλωμά του αναπτύσσεται σε επίπεδα διαδοχικά και σε απόσταση περίπου 10εκ το ένα από το άλλο σχηματίζοντας τη συγκεκριμένη αυτή χαρακτηριστική φόρμα που όλοι γνωρίζουμε. Η λίπανση είναι απαραίτητη ανά μήνα μετά τον Μάρτιο και εως τον Οκτώβριο με σκεύασματα που είναι ειδικευμένα για πράσινα φυτά εσωτερικού χώρου. Δύο από τις κυριότερες ποικιλίες που υπάρχουν στην χώρα μας είναι

η exelsa, αρκετά συχνή σε φυτώρια εσωτερικού χώρου

  και η Araucaria aracuana το λεγόμενο έλατο της Κολομβίας, αποκλειστικά εξωτερικού χώρου. Χρειάζεται απλό φυλλόχωμα πάντα συσκευασμένο για να μην περιέχει αρρώστιες η άλλα μικρόβια, κατά την μεταγλάστρωση και ελαφρά εδάφη για τον κήπο με κατάλληλη αποστράγγιση. Απο τα δύο είδη, το πρώτο υπάρχει στα φυτώρια μας πάντα κατά τους χειμερινούς μήνες και η άλλη την ίδια περίοδο μόνο κατόπιν παραγγελίας.     

Απο τα φυτά εσωτερικού χώρου που είναι γνωστά σήμερα, τα περισσότερα έχουν την καταγωγή τους σε χώρες με πιο τροπικά κλίματα, όπως εκείνες στη Ν. Αμερική, Αυστραλία και Αφρική. Το πιο σύνηθες στην χώρα μας τέτοιο εισαγώμενο είδος είναι ο φίκος, ο οποίος παρουσιάζει τεράστια ποικιλία σε είδη και απίστευτη αντοχή στις καιρικές συνθήκες. Στην Κρήτη για παράδειγμα υπάρχουν πολλοί τύποι φίκων σε γλάστρες ή σε παρτέρια κήπων που το ύψος τους ξεπερνά τα 2-3μ, πράγμα που σημαίνει οτι η διάρκεια ζωής τους φτάνει ακόμα και τα δέκα ή και παραπάνω χρόνια. Ιονιστής της ατμόσφαιρας για μέσα στο σπίτι το φυτό αυτό χρειάζεται αρκετά φωτισμό, φυλλόχωμα πλούσιο σε ιχνοστοιχεία και πότισμα μια ή και δύο φορές την εβδομάδα, το καλοκαίρι μπορεί και τρεις εαν έχει πολύ ζέστη. Η αποστράγγιση είναι απαραίτητη, όπως και στα άλλα φυτά της γλάστρας, και επιτυγχάνεται με πολλούς τρόπους (φλούδα πεύκου ή ελαφρόπετρα ή απλό χαλίκι στον πάτο ). Για την λίπανση τους ακολουθείται μια πολύ εύκολη και απλή διαδικασία χρησιμοποιώντας μια φορά τον μήνα (κυρίως τους ανοιξιάτικους μήνες ) αραιωμένο ανάλογα με την προβλεπόμενη δοσολογία σε νερό ένα υγρό, σύνθετο λίπασμα για πράσινα φυτά πρώτα ριζοποτίζοντας και ύστερα ψεκάζοντας τα φύλλα, ώστε να είναι πάντα υγιή και γυαλιστερά. Επιπρόσθετα, μια γεναία δόση θερινού πολτού μια φορά στην αρχή του καλοκαιριού και μια στο τέλος μετά από τρείς μήνες σίγουρα, θα θωρακίσει το φυτό και θα προσφέρει απλόχερα εντομοαπωθητική προστασία. Οι συχνότερες αρρώστιες που εμφανίζονται στους φίκους είναι ο τετράνυχος και η βαμβακάδα, οι οποίες αντιμετωπίζονται με τα κατάλληλα σκεύασματα ακολουθώνταε πάντα τις οδηγίες του γεωπόνου της γειτονιάς σας.

Ανάλογα με την χρήση και την διαρρύθμιση του χώρου και την αισθητική του καθενός, υπάρχουν και οι διάφοροι τύποι φίκων, όπως εκείνος που γίνεται μπονσάι (green island, macrocarpa ),

ο πιο θαμνώδης ( benjamina danielle-μαύρου χρώματος, benjamina exotica-έντονου πράσινου χρώματος, benjamina golden king,kinky, twilight-δίχρωμοι πράσινοι και άσπροι, εξαιρετικοί για αίθρια, προστατευμένα μπαλκόνια )

ο πιο ψηλόλιγνος για ειδικές θέσεις χωρίς μεγάλο πλάτος ( alii-στενό φύλλο, amstel king-φαρδύ φύλλο, cyathistipyla, ιδανικoί για εστιοτόρια και καφέ ),

ο φουντωτός για κάλυψη χαμηλών, μέχρι ένα μέτρο, χώρων ( elastica melany-μαύρου χρώματος, elastica robusta-πράσινου χρώματος, elastica tineke-δίχρωμος με μεγάλα φύλλα )

ο πάρα πολύ ανθεκτικός ( deltoidea, lyrata, velvet )

ο μικρός για συνθέσεις σε κεραμικές ή πλαστικές ή γυάλινες γλάστρες ( pumila green sunny-white sunny )

ο πολύ ιδιαίτερος  ( clusia )

Ο λωτός είναι ένα οπωροφόρο, καλλωπιστικό και φυλλοβόλο δέντρο που τα τελευταία χρόνια έχει ιδιαίτερη ανάπτυξη στις μεσογειακές χώρες. Το μήλο της Ανατολής, όπως λέγεται, έχει καταγωγή από την Κίνα, κύρια χώρα παραγωγής του, στην Ιαπωνία θεωρείται εκλεκτή λιχουδιά, και στη Δύση μεταφέρθηκε αρκετά χρόνια αργότερα διαμέσου των Ισπανών. Με ύψος που φτάνει τα 7-10μ το εξωτικό δέντρο έχει χρυσοκίτρινους, ζουμερούς καρπούς που γίνονται πορτοκαλί όταν ωριμάσουν, συλλέγονται από τα μέσα Νοεμβρίου και διασκορπίζουν μια χαρακτηριστική λεπτή μυρωδιά, όταν τρώγονται ( ως φρούτο ) ή μαγειρεύονται ( μαρμελάδα, σαλάτες ). Φυτεύεται σε όλα τα εδάφη και τα κλίματα, έχει μέτρια ανάπτυξη και μεγάλη διαφορετικότητα στις ποικιλίες, καθώς κάποιες από αυτές παράγουν καρπούς πον δεν τρώγονται παρά μόνο όταν ωριμάζουν, ενώ άλλες με συγκεκριμένη γλυκιά γεύση. Με διουρητικές και καθαρτικές ιδιότητες, είναι πολύ καλή πηγή ενέργειας αφού περιέχει μεγάλες ποσότητες βιταμίνης C και Β, ιχνοστοιχεία και άλλα πολλά ευεργετικά στοιχεία. Γνωστό ακόμα από τα αρχαία χρόνια με τους λωτοφάγους στην Οδύσσεια, η τροφή των θεών, ο λωτός έχει μακρά ιστορική πορεία που συνεχίζεται μέχρι σήμερα. Στην χώρα μας, παρόλο που οι συνθήκες το ευνοούν αρκετά, δεν είναι τόσο διαδεδομένη η καλλιέργεια και η καταναλωσή του, παρά τις επίμονες προσπάθειες του Υπουργείου για προώθηση είδους και τις απειρές δυνατότητες του για εξαγωγή σε όλο τον κόσμο. Σε άλλες χώρες όμως, όπως η Ιταλία (51000 τόνοι ανά έτος )και η Ισπανία ( 70000 τόνοι ανά έτος ), έχουν γίνει ανάλογες προσπάθειες υποδομής και προώθησης και αποτελεί τώρα πια με επιτυχία ένα κύριο εξαγωγικό προιον.