Σπάνια κατηγορία φυτών είναι εκείνη που συνδυάζει τη δύναμη και την ανθεκτικότητα ταυτόχρονα με την ομορφιά εντυπωσιακών και πολύχρωμων λουλουδιών σχεδόν όλο το χρόνο. Οι πιο άξιοι και χαρακτηριστκοί εκπρόσωποι της κατηγορίας αυτής είναι ο καλιστήμονας και ο κίτισσος, δύο θάμνοι ευπροσάρμοστοι με πολλά πλεονεκτήματα και δυνατότητες.

Ο καλιστήμονας, πρώτα, είναι ένας αειθαλής θάμνος με μικρά, λεπτά και στενόμακρα φύλλα, που ευδοκιμεί σε οποιοδήποτε έδαφος και προσαρμόζεται σε όλες τις καιρικές συνθήκες. Από τους βραχόκηπους και τις κατασκευές του κήπου μέχρι τις περιφράξεις και τις γλάστρες του μπαλκονιού και της βεράντας, ο θάμνος αυτός τοποθετείται παντού εφόσον δεν παγώνει, αντέχει και τις συνθήκες ξηρασίας του ελληνικού καλοκαιριού, κλαδεύεται σε όλα τα σχήματα και τα μεγέθη και αναπτύσσεται σε σχετικά ταχείς ρυθμους, είτε σε ύψος, είτε σε πλάτος. Το χαρακτηριστικό του άνθος με το φλογερό χρώμα και το ιδιόμορφο σχήμα, εμφανίζεται μετά τον Απρίλιο και εως τις αρχές του χειμώνα, εαν ο καιρός το επιτρέψει και οι θερμοκρασίες υπερβαίνουν τους 12-15 βαθμούς ημερησίως. Εκτός από τις συνηθισμένες του συσκευασίες σε 3λιτρες γλάστρες, υπάρχουν και εκείνες σε 6λιτρες, σε 9λιτρες και άλλες με κορμό και μπάλα που εκπλήσσουν με την ομορφιά και τη χάρη τους, χωρίς να χάνουν τίποτα από την δύναμη και την ανθεκτικότητα τους. Ο καλιστήμονας αποτελεί μια πολύ βολική και ευπροσάρμοστη λύση και για σημεία του κήπου σας που χρειάζονται πυκνή και μη προσβάσιμη κάλυψη ή για μέρη όπου η διόρθωση ατελειών του εδάφους και των ανισορροπιών που αυτό εμφανίζει κατασκευαστικά είναι απολύτως απαραίτητη.

Ο κίτισσος, κατα δεύτερον, είναι και αυτός ένας αειθαλής, πυκνός θάμνος με λεπτοκαμμωμένα πράσινα κλωνάρια, που παρά την υπερευαίσθητη εντύπωση που δημιουργούν σχετικά με την αντοχή τους σε άσχημες καιρικές συνθήκες, αυτό που πραγματικά ισχύει, απέχει παρασάγκας από αυτήν την αίσθηση. Ιδανικός για βεράντες και μπαλκόνια οποιουδήποτε μεγέθους, διακοσμεί μέσα σε όμορφες καλλιτεχνικές γλάστρες, χώρους πολλαπλής χρήσης για μακρό χρονικό διάστημα ανθίζοντας απο τις αρχές της Άνοιξης εως και το Φθινόπωρο. Το έντονο κίτρινο στενόμακρο άνθος του, ελκυστικότατο στο μάτι, αναπτύσσεται σε σφαιρική διάταξη γύρω από το φυτό σε απόσταση 5-10εκ περίπου το ένα από το άλλο, δίνοντας την εντύπωση μικρών φλογών που ξεπετάγονται μέσα από μια καταπράσινη μπάλα. Σε άλλα είδη κίτισσου που αναπτύσσονται περισσότερο κατά ύψος και λιγότερο κατά πλάτος, εκτός από το κίτρινο χρώμα, εμφανίζονται στα άνθη και αποχρώσεις του κόκκινου, του πορτοκαλί και του άσπρου, εξίσου εκπληκτικές και ανθεκτικές. Σε όλες τις περιπτώσεις το είδος αυτό του θάμνου δεν παρουσιάζει συχνά ασθένειες, ούτε και ευαισθησίες στην σύσταση των εδαφών και στην έλλειψη υδάτινων πόρων, παρά μόνο κατά τους πολύ θερμούς καλοκαιρινούς μήνες. Έτσι στα πολύ εύφορα εδάφη της Ν. Ελλάδας το φυτό αυτό κατακλύζει σχεδόν όλα τα παράπλευρα μέρη των εθνικών οδών σε τέτοιο σημείο που νομίζει κανείς οτι πρόκειται για αυτοφυές δημιούργημα της ελληνικής φύσης.  

Στα φυτώρια μας οι δύο αυτοί θάμνοι με την πλούσια ανθοφορία τους και χαρακτηριστική τους δυναμικότητα στον περιβάλλοντα χώρο, υπάρχουν καθόλη τη διάρκεια του χρόνου σε πολλά μεγέθη και φυσικά στις πιο οικονομικές τιμές!!!!

Οι Αζτέκοι και οι Ίνκας, λαοί ιθαγενείς της Κεντρικής και της Νότιας Αμερικής, είχαν σαν βασικά είδη στη διατροφή τους, τη σοκολάτα, την βανίλια, τον ανανά, την παπάγια, το γκουάβα, την γαλοπούλα και φυσικά το αβοκάντο, όλα δηλαδή εκείνα που σήμερα θεωρούνται στις σύγχρονες ανεπτυγμένες χώρες ως gourmet και ιδιαιτέρως εκλεπτυσμένα. Στην Ευρώπη εισήχθησαν από τους αποικιοκράτες Ισπανούς, οι οποίοι τα κατέστησαν ευρύτατα γνωστά και έθεσαν τις πρώτες βάσεις για την καλλιέργειά τους. Ξεχωρίζοντας ειδικά το αβοκάντο για το χαρακτηριστικό έντονο πράσινο χρώμα του και την πλούσια αλλά λιπαρή γευση του, είναι ένα φρούτο αρκετά δημοφιλές και στην χώρα μας τα τελευταία χρόνια με την Κρήτη να πρωτοστατεί στις σοβαρές παραγωγικές προσπάθειες, με ετήσια αποδοτικότητα τους 5000 τόνους προιόντος, έναντι των 90000 τόνων της Ισπανίας, δυστυχώς! Αν και είναι τρομέρά θερμιδοφόρο, ενδείκνυται σε όλες τις διατροφές ειδικά των αθλητών και των ατόμων με διάφορες παθήσεις, καθώς παρουσιάζει έντονη αντικαρκινική δράση με ισχυρά αντιγηραντικά στοιχεία που δημιουργούν μια απροσπέλαστη ασπίδα για την καρδιά και το υπόλοιπο σώμα. Ακόμα και εξωτερικά, το αβοκάντο έχει εκτεταμμένη χρήση και στην κοσμετολογία, σε καλλυντικές μάσκες για το πρόσωπο και τα μαλλιά και σε μείγματα για κρέμες που προορίζονται για όλο το σώμα. 

Το δέντρο-φυτό του αβοκάντο μπορεί να καλλιεργηθεί και στην Β. Ελλάδα, παρόλο τον ιδιότροπο και δύσκολο χαρακτήρα του, αρκεί να συντρέχουν οι κατάλληλες συνθήκες και να προσεχθούν κάποια συγκεκριμένα γνωρίσματα του. Πρώτα από όλα πρόκειται για ένα δέντρο όπως όλα τα οπωροφόρα που συνηθίζονται στην ελληνική ύπαιθρο, τις αχλαδιές, τις κερασιές, τις μηλιές, με μια ουσιώδη διαφορά όμως, ότι επειδή είναι αειθαλές και προέρχεται από θερμά κλίματα, δεν έχει ταχεία ανάπτυξη σε ύψος ( χαρακτηρίζεται ως μεγάλου μεγέθους δέντρο στην ολοκλήρωση της αναπτυξής του) και χρειάζεται οπωσδήποτε προστασία τον χειμώνα από το κρύο. Είναι αρκετά δυνατό και εύρωστο φυτό που προσαρμόζεται με ευκολία στον περιβάλλονντα χώρο, απεχθάνεται ωστόσο, το υπερβολικό νερό και τα λασπώδη εδάφη. Συνεπώς δύναται να φυτευτεί μόνο σε αμμωδερά, καλά στραγγιζόμενα και αεριζόμενα χώματα σε θέσεις προσήλιες με ηλιοφάνεια για τουλάχιστον 6 μήνες το χρόνο. Το μυστικό της επιτυχίας του αβοκάντο και απαραίτητη, πολύτιμη προυπόθεση για να μεγαλώσει και να καρπίσει, βρίσκεται στην τακτική και δοσομετρικά συνεπή λίπανσή του που καλό θα ήταν να πραγματοποιείται 4-5 φορές ετησίως με σκευάσματα πλούσια σε κάλιο, αζωτο και φώσφορο. Ακόμα πιο απαραίτητη κρίνεται η προσθήκη οργανικής ουσίας σε αυτό το μείγμα για να ενδυναμωθεί το σχετικά επιφανειακό ριζικό σύστημα του φυτού, που κινδυνεύει και από τα γειτονικά του εαν αυτά βρίσκονται σε μικρή, κοντινή απόσταση. Τέλος, δεν παρουσιάζει ευαίσθησία σε ασθένειες, μόνο το απλό κιτρίνισμα των φυλλών που οφείλεται συνήθως στην έλλειψη σιδήρου, μια εύκολη και αντιμετωπίσιμη κατάσταση.

Στα φυτώριά μας μπορείτε να βρείτε αβοκάντο 2-3 ετών σε ύψος 1,5μ σε πολύ οικονομικές τιμές από την Άνοιξη εως το Φθινόπωρο. 

Το καλό κρασί ευφραίνει τη καρδιά, έλεγαν οι αρχαίοι προγονοί μας, εννοώντας ότι απαλλάσει από το άγχος, χαλαρώνει, αλλά και διευκολύνει την εύρυθμη λειτουργία της και η χώρα μας είναι σίγουρα μια από τις κυριότερες οινοπαραγωγικές περιοχές της Ευρώπης, αναλογικά με την έκταση και τον πληθυσμο της. Για ποιό λόγο λοιπόν, να μην έχει ο καθένας στην αυλή ή στο κήπο του και ένα μέρος με λίγα κλήματα σε ποικιλίες που ο ίδιος θα έχει επιλέξει, άλλες που παράγουν κρασί και άλλες παράγουν απλά φρούτα, σταφύλια? Άλλωστε εκείνο που κρίνεται απαραίτητο για την δημιουργία αμπελώνων και την παρασκευή κρασιών δεν είναι μόνο οι σωστές ποικιλίες, αλλά και το έδαφος, οι συνθήκες του και σίγουρα ο ανθρώπινος παράγοντας. Στην κατηγορία των οινοποιήσιμων οίνων ανήκουν οι ποικιλίες που μας είναι ήδη γνωστές από τα σούπερμάρκετ, όπου αναγράφονται στις ετικέττες των κρασιών που προσφέρονται, η cabernet, η merlot, η syrah, το μοσχάτο Αμβούργου, το μοσχάτο Αλεξανδρείας, ο ροδίτης, η shardonnay, η μαλαγουζιά, το ασύρτικο κ.α. Στην δεύτερη κατηγορία ανήκουν οι ποικιλίες που προορίζονται για κατανάλωση απλή, οι λεγόμενες επιτραπέζιες, όπως η βικτώρια, η cardinal, η italia, το ροζακί, η φράουλα, η crimson, η σουλτανίνα, η superior, η rallye κ.α.  

Στους οινοποιήσιμους οίνους της πρώτης κατηγορίας περιλαμβάνονται και λευκοί και κόκκινοι και ροζέ, ανάλογα με τις προτιμήσεις του καθενός. Οι τέσσερεις πρώτες ποικιλίες ειναι ερυθρές, το cabernet, το merlot, το syrah και το μοσχάτο Αμβούργου.   

Το cabernet, ο βασιλιάς των ερυθρών οίνων, διάσημο σε όλο το κόσμο, ξεχωρίζει για την εξαιρετική του ποιότητα , το έντονο, πυκνό χρώμα του και τη μοναδική του δυνατότητα για παλαίωση. Είναι η κορυφαία ποικιλία και στην χώρα μας καλλιεργείται σχεδόν παντού, χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα.  

Το merlot, φημισμένη ποικιλία με βαθυκόκκινο χρώμα, αρωματική σύνθεση και βελούδινη γεύση, παράγει γλυκόπιοτο κρασί και ειδικά στη χώρα μας καλλιεργείται με σχετική ευκολία.

Το syrah, η χαρισματικότερη ερυθρή ποικιλία, διαθέτει μεγάλη γευστική διάρκεια, αφήνοντας μια έντονη επίγευση σαν αποτέλεσμα και έχει απεριόριστές δυνατότητες στα ελληνικά εδάφη.

To μοσχάτο Αμβούργου, ποικιλία και επιτραπέζια και οινοποιήσιμη, ξεχωρίζει για τα γλυκά και ταυτόχρονα εκρηκτικά της αρώματα, θυμίζοντας χαρακτηριστικά το γαρύφαλλο και καλλιεργέιται στην κεντρική Ελλάδα και στη Χαλκιδική.

Οι διασημότερες λευκές ποικιλίες των οινοποιήσιμων οίνων είναι τέσσερεις: το μοσχάτο Αλεξανδρείας, το shardonnay, το μαλαγουζιά και το ασύρτικο.

Το μοσχάτο Αλεξανδρείας, ποικιλία σχετικά καινούργια στη χώρα μας, παράγει απαλά, διακριτικά γλυκά κρασιά με χαρακτηριστικό παράδειγμα, εκείνο της Λήμνου, γνωστό για το άρωμα και την γλυκύτητά του.

Το shardonnay, ποικιλία δημοφιλέστατη στην Ελλάδα, έχει πρωταγωνιστικό ρόλο ανάμεσα στα υπόλοιπα λόγω όγκου και λιπαρότητας που προσδίδει στη γεύση κατά την ανάμειξη. Η ικανότητά του για πλούσιο αποτέλεσμα σε συνδυασμό με την ευρύτατη διαδοση και αποδοχή του από το ελληνικό κοινό , το καθιστά ένα από τα κυριότερα σε κατανάλωση και προτίμηση ελληνικά κρασιά.

Το μαλαγουζιά, η βασίλισσα των κρασιών, με το άρωμα, τη δροσιά της και τις άπειρες δυνατότητες για ανάμειξη, αποτελεί σίγουρα το μέλλον των ελληνικών κρασιών.

Το ασύρτικο, η πιο γνωστή ποικιλία του Αιγαίου, κορυφώνετα σε γεύση και ποιότητα όταν προέρχεται από την Σαντορίνη, λόγω του ηφαιστιογενούς εδάφους του νησιού.

Τέλος, από τα οινοποιήσιμα ροζέ κρασιά ξεχωρίζει ο ροδίτης, με τη χυμώδη και φρουτώδη σχεδόν τροπική γεύση του, έχει ένα πολύ ιδιαίτερο αποτέλεσμα συνοδευόντας φαγητό αλλά και γλυκ. Σε μείξεις έχει περισσότερο ενδιαφέρον, αποκτώντας κάποιες φορές τα χαρακτηριστικά του shardonnay.

Στις επιτραπέζιες ποικιλίες της δεύτερης κατηγορίας περιλαμβάνονται πάλι λευκές, ροζέ και λιγότερες κόκκινες από ότι στις οινοποιήσιμες. Οι λευκές ποικιλίες είναι η βικτώρια, η ιτάλια , η σουλτανίνα, η superior και η rallye.

Η βικτώρια, ποικιλία σε κώνικο σχήμα και μεγάλο μέγεθος, είναι ζωηρότατη και πολύ παραγωγική με ωρίμανση απο τα τέλη Ιουλίου εως τοα μέσα Αυγούστου

Η ιτάλια, ποικιλία σε κώνικο σχήμα, ξεχωρίζει για την χαρακτηριστική της γεύση, θυμίζει μοσχάτο, και ωριμάζει στα μέσα Σεπτεμβρίου.

Η σουλτανίνα, ποικιλία με μεγάλο σχήμα και πυκνή εως πολύ πυκνή σύνθεση, αποδείχθηκε πολύ ευαίσθητη σε ασθένειες, εξαιρετικά παραγωγική με γλυκειά γεύση.

Η superior, ποικιλια μεσαίου σχήματος και άσπερμη, ωριμάζει από τις αρχές Αυγούστου και ύστερα.

Η rallye, ποικιλία άσπερμη, είναι πολύ παραγωγική με πολύ πρώιμη όμως ωρίμανση.

Οι κόκκινες ποκιλίες της δεύτερης κατηγορίας, των επιτραπέζιων δηλαδή, είναι η cardinal και η crimson.

Η cardinal, ποικιλία με κώνικο σχήμα, παρουσιάζει μεγάλη ανθεκτικότητα, αραιή σύνθεση και δροσερή και ευχάριστη γεύση, ωριμάζοντας τον Ιούλιο.

Η crimson, ποικιλία μεγαλομεγεθούς σταφυλιού, ωριμάζει τον Σεπτέμβριο και τον Οκτώβριο, δίνοντας αξιόλογες παραγωγές. 

Οι ροζέ ποικιλίες των επιτραπέζιων σταφυλιών είναι το ροζακί και η φράουλα.

Το ροζακί, ποικιλία μεσαίου μεγέθους, έχει μέτρια πυκνότητα, είναι ευαίσθητο σε ασθένειες και ωριμάζει από τον Σεπτέμβριο εως τον Οκτώβριο.

Η φράουλα, ποικιλία πολύ μεγάλου μήκους, δεν έχει κάποια συγκεκριμένη γεύση και παρουσιάζει αρκετή ευαισθησία σε ασθένειες, κυρίως τον βοτρύτη. 

Στα φυτώριά μας υπάρχουν όλοι οι παραπάνω τύποι κλημάτων σε οικονομικές τιμές και με άμεση παράδοση.

Η χριστιανική γιορτή του Πάσχα στην Ελλάδα έχει συσχετιστεί στο κόσμο των φυτών με έναν θάμνο που, ενώ δεν κατάγεται από τη λεκάνη της Μεσογείου, εντούτοις είναι πολύ δημοφιλής εκεί και ανθίζει πάντα εκείνη τη συγκεκριμένη περίοδο του Απριλίου, από όπου πήρε και το όνομα του. Πρόκειται για την πασχαλιά, έναν φυλλοβόλο θάμνο με εκπληκτικές αντοχές στο κρύο, δεν παγώνει σχεδόν ποτέ και χαρακτηρίζεται από όμορφα και διακριτικά λεπτοκαμμωμένα άνθη σε αποχρώσεις του μπλέ, του λευκού και του ροζ. Φυτεύεται σε κήπους κατευθείαν στο έδαφος σε θέσεις ηλιόλουστες που διαθέτουν άριστη αποστράγγιση, όχι τόσο προφυλαγμένες, διότι σαν φυτό δεν αρρωσταίνει εύκολα,αλλά αντίθετα όσο εκτεθειμένη και αν είναι, παραμένει καταπράσινη για τουλάχιστον 6 μήνες το χρόνο. Δεν κλαδεύεται δραστικά απο φόβο αναστολής της ανθοφορία της, έχει ανάγκη όμως ένα ελαφρύ κορφολόγημα που θα συμβάλλει αποφασιστικά στον εμπλουτισμό των δυνάμεων του φυτού και στη δημιουργία επιθυμητού σχήματος. Λιπαίνεται με προσοχή σχεδόν 2 φορές το χρόνο, μια στην αρχή της Άνοιξης και μια στο τέλος του Καλοκαιριού και πολλές φορές τα άνθη τηε διακοσμούν και γυάλινα βάζα για αρκετές εβδομάδες, αρκεί μέσα σε αυτά να υπάρχει πάντα φρέσκο και καθαρό νερό. Το σημαντικοκότερο πλεονέκτημα της πασχαλιάς βρίσκεται καλά κρυμμένο στο άνθος της, καθώς αυτό όταν ανοίγει αναδύει μια λεπτή και χαρακτηριστική ευωδιά, ανασύροντας αναμνήσεις παλιών παραδοσιακών εποχών, μια μυρωδιά απολαυστική για τις όμορφες ανοιξιάτικές μέρες.

Στα φυτώρια μας μπορείτε να βρείτε πασχαλιές σε όλα τα μεγέθη όλο το χρόνο, είτε εισαγωγής, είτε ελληνικής προέλευσης.

Όταν πρόκειται για βολβούς και βολβοειδή φυτά, ο πρώτος συνειρμός που πραγματοποιείται αυτόματα αφορά τα ζουμπούλια, τους νάρκισσους και ίσως τους κρόκους. Στην πραγματικότητα όμως υπάρχει μια τεράστια ποικιλία φυτών που προέρχονται από βολβούς, αν και αυτό δεν είναι πάντα ορατό και προσβάσιμο. Σε αυτήν την κατηγορία ανήκουν η ανεμώνη και το ορνιθόκαλουμ, δύο λουλούδια που δεν είναι ιδιαίτερα γνωστά και δημοφιλή στην Ελλάδα, έχουν ωστόσο χαρακτηριστικά που τα καθιστούν εύκολα στην καλλιέργεια και απολαυστικά στην ανθοφορία. 

Η ανεμώνη, όπως και η νεραγκούλα, αναπτύσσεται μέσα από ειδικούς βολβούς, τους κονδύλους, από το φθινόπωρο ακόμα και είναι αυτοφυής σε αρκετά μέρη της Ελλάδας, καλύπτοντας μια αξιόλογη ποικιλία χρωμάτων και σχεδίων. Στα λουλούδια των 150 διαφορετικών ειδών του πολυετούς και ποώδους αυτού φυτού, μπορει κανείς να διαπιστώσει χρώματα από το άσπρο, το κόκκινο και το μπλέ μέχρι το μώβ, που διατηρούνται καθόλη τη διάρκεια της Άνοιξης και του Καλοκαιριού, χωρίς κάποια ξεχωριστή φροντίδα. Οι καλλιεργητικές της απαιτήσεις δεν είναι αποτρεπτικές, το αντίθετο μάλλον είναι ακολουθεί απλή διαδικασία και στο πότισμα και στην λίπανσή της. Η μοναδική αμέλεια που έχει δυσάρεστα αποτελέσματα είναι αυτή που ισχύει για όλους τους βολβούς, η υπερβολική υγρασία του χώματος, κυρίως το καλοκαίρι από εδάφη χωρίς καλή αποστράγγιση και υπέμετρο ζήλο ποτίσματος.

Το ορνιθόκαλουμ, φυτό με ξεχωριστό πορτοκαλοκίτρινο και λευκό χρώμα στο άνθος και φύλλωμα μαλακό και καταπράσινο, ανήκει και αυτό στην κατηγορία των βολβοειδών με ανάπτυξη όμως που ξεπερνά τους συνηθισμένους ρυθμούς. Φυτεμένο πολλά πολλά μαζί, δημιουργεί την εντύπωση θάμνου πυκνού και καλοσχηματισμένου που ανθοφορεί καθόλη τη διάρκεια του χρόνου, είτε με τη βοήθεια λιπάσματος, είτε χωρίς αυτό. Από τους 8 εωσ τους 25 βαθμούς αναπτύσσεται ιδανικά και απρόσκοπτα, σε ύψος που κάποιες φορές αγγίζει και το 1,5μ περίπου. Επιβιώνει θερμοκρασιών μικρότερων του μηδενός. δεν καταστρέφεται, περιορίζεται όμως, και αναστέλλεται προσωρινά η ομαλή συνέχεια της αναπτυξής του εως τον επόμενο χρόνο, οπότε και ξεκινάει πάλι η όλη διαδικασία από το αρχικό στάδιο.  

Στα φυτώρια μας μπορείτε να βρείτε και τα δύο αυτά φυτά σε πολλά μεγέθη ανάλογα την περίσταση και όλο σχεδόν το χρόνο κατόπιν πάντα παραγγελίας εκτελεσθείσας σε σύντομο χρονικό διάστημα.