Εμφάνιση άρθρων βάσει ετικέτας: epiphytes

Η πεπερομια είναι από τα ελάχιστα φυτά εσωτερικού χώρου που καλλιεργούνται στην χώρα μας από αρκετά νωρίς, αν και δεν είναι και το πιο εύκολο είδος. Έχει πολλές ποικιλίες που διαφοροποιούνται αισθητά η μια από την άλλη τόσο στον Τύπο του φυλλώματός όσο και στόυς χρωματισμούς. Η prostrata είναι σίγουρα μια πεπερομια που δύσκολα μπορεί κανείς να αντικρύσει στην Ελλάδα και οι λόγοι είναι πολλοί. Πρώτα και κυριότερα είναι ευαίσθητη στις μετακινήσεις λόγω του ντελικάτου φυλλώματός της που δεν έχει και μεγάλη ανοχή γενικότερα. Δεν αγαπά τις μεταφυτεύσεις και δεν προσαρμόζεται εύκολα στις εκάστοτε αλλαγές του περιβάλλοντος. Δεύτερον είναι ελάχιστα ανεκτική στην υγρασία και την υπερβολική δόση νερού. Η ξηρασία και τα ξηρά και σκιώδη σημεία είναι το ιδανικότερο μέρος για αυτήν. Έχει αργή αλλά σταθερή ανάπτυξη και στην φυσιολογία της θυμίζει παχύφυτο, με αποτέλεσμα πολλοί να μην μπορούν να την ξεχωρίσουν σσν είδος. Συνήθως τοποθετείται σε ψηλά και ελεύθερα μέρη ούτως ώστε τα λεπτεπίλεπτα  κλαδάκια της να μην έρχονται σε επαφή με το έδαφος ή κάποιο άλλο στέρεο αντικείμενο και σαπίζουν. Απαραίτητη κρίνεται η συνεχής τροφοδότηση του φυτού με λιπάσματα συμπυκνωμένα και ειδικά για τροπικά φυτά σχεδόν όλο το χρόνο. Τέλος, ανήκει στην κατηγορία των φυτών υψηλού κινδύνου όσον αφορά τον παγετό, διότι λόγω του τροπικού της χαρακτήρα, καθώς κατάγεται από την Ν. Αμερική και συγκεκριμένα από την Βραζιλία, δεν επιβιώνει σε θερμοκρασίες μικρότερες των 15 βαθμών Κελσίου.

Στα φυτώρια μας μπορείτε να βρείτε πεπερομια prostrata σχεδόν όλο το χρόνο σε μεσαία και μεγάλα μεγέθη.

Στην Κεντρική και Νότια Αμερική, από την Βραζιλία και τη Βενεζουέλα εως τον Παναμά και το Εκουαδόρ, εμφανίζεται σε αυτοφυή μορφή μια ορχιδέα ξεχωριστή και διαφορετική από τις υπόλοιπες, το ονσίντιουμ. Το ονομά της προέρχεται από την αρχαία ελληνική λέξη όνκος που σημαίνει πρήξιμο λόγω του ιδιαίτερου σχήματος που φέρει το λουλούδι της με τα πέντε πέταλα σε φυσιολογικό επίπεδο και το κεντρικό χείλος να προεξέχει εμφατικά προς τα έξω υπερμεγεθές, στοιχείο που σπάνια συναντά κανείς σε άλλη μορφή ορχιδέας. Το ονσίντιουμ έχει και ένα ακόμη χαρακτηριστικό όνομα, το προσωνύμιο ορχιδέα χορεύτρια, πάλι εξαιτίας του άνθους της, αλλά αυτή τη φορά λόγω της διάταξης των λεπτοκαμωμένων λουλουδιών πάνω στα κλαδιά του φυτού, που με την παραμικρή κίνηση θυμίζουν διαδοχικές και συνεχόμενες χορευτικές φιγούρες από μικροσκοπικά πολύχρωμα πλάσματα. Το κίτρινο, το φούξ, το ροζ, το λευκό και το πορτοκαλί είναι τα κύρια χρώματα του ονσίντιουμ και διαφοροποιούνται ανάλογα με την περιοχή που ζεί και αναπτύσσεται το φυτό. Είναι ευαίσθητο στην υπερβολική υγρασία, αλλά αρκετά ανθεκτικό σε συνθήκες ξηρότητας και η περίοδος ανθοφορίας του διαρκεί περίπου 2-3 μήνες πάντα με την παράλληλη χρήση λιπασμάτων ανάλογης σύστασης σε τακτά χρονικά μηνιαία διαστήματα. Το φύλλωμα του έχει περίεργο και ασυνήθιστο σχήμα όπου τα φύλλα, λεπτά, εύκαμπτα και λογχοειδή μοιάζουν να ξεπηδούν μέσα από ένα μεσαίο στρογγυλοποιημένο κορμό, που δίνει την αίσθηση του ψευδοβολβού, λειτουργεί όμως περισσότερο σαν συλλέκτης νερού και υγρασίας για ολόκληρο το φυτό. Οι ορχιδέες ανήκουν γενικότερα στην κατηγορία των επιφύτων, δηλαδή επιβιώνουν προσκολλημένες σε άλλα φυτά χωρίς δικές τους ρίζες στο χώμα, μόνο από τα θρεπτικά συστατικά του αέρα του περιβάλλοντα χώρου, πράγμα που επιβεβαιώνει και την λειτουργία τους σαν παχύφυτα, με κορμούς που εγκλωβίζουν και διατηρούν για μακρό χρονικό διάστημα υδατινους πόρους. Τέλος, το ονσίντιουμ πολύ διαδεδομένο στο εξωτερικό από παλαιότερα, στη χώρα μας αποκτά όλο και περισσότερους θαυμαστές τα τελευταία χρόνια που το επιζητούν επίμονα κυρίως λόγω της διαφορετικότητας της εμφάνισης του και της ιδιάζουσας προσωπικότητας του.

Στα φυτώρια μας μπορείτε να βρείτε ορχιδέα ονσίντιουμ σε μέγεθος 65-70εκ όλο το χρόνο και σε ότι ποσότητα χρειαστεί.