Οι ορχιδέες είναι υπέροχα τροπικά φυτά με πλούσια φυλλώματα και εντυπωσιακές ανθοφορίες που μετρούν πάνω από 3000 είδη και υποποικιλίες σε όλο τον πλανήτη, συμπεριλαμβανομένων και των άγριων ποικιλιών που εμφανίζονται σε διάφορα μέρη της Ελλάδας. Τα τελευταία χρόνια στη χώρα μας υπάρχει έντονο ενδιαφέρον για όλα τα είδη του φυτού αυτού με αποτέλεσμα να δημιουργηθούν μέχρι και ειδικές ομάδες συλλεκτών ορχιδέας, που τις παρατηρούν, τις μελετούν προσεχτικά και αποκτούν πολλές γνώσεις πάνω στο αντικείμενο. Για κάποιον όμως που δεν γνωρίζει η υπόθεση αυτή σίγουρα φαντάζει αρκετά δύσκολη και απόμακρη. Τα φυτώρια μας με μια μεγάλη συλλογή από ορχιδέες που ξεκινά από το 1974, στα παραγωγικά ακόμη στάδια,  διευκολύνουν το δρόμο των αρχαρίων παρουσιάζοντας σήμερα μια "εύκολη" σχετικά εκπρόσωπό του είδους, το δεντρόβιουμ berry oda.  Όταν πριν πολλά χρόνια για πρώτη φορά εμφανίστηκε στην ελληνική αγορά αυτό το ξεχωριστό δεντρόβιουμ, κανείς δεν θα μπορούσε να διανοηθεί ότι πρόκειται για ένα εξαιρετικά ανθεκτικό είδος με τέλειο, καταπράσινο, πυκνό φύλλωμα και μια πληθώρα φούξια αρωματικών λουλουδιών. Το berry ode είναι ένα φυτό εσωτερικού χώρου με τροπικό χαρακτήρα,  μεγάλη προσαρμοστικότητα και πολύ πλούσια ανθοφορία. Το εύρος της προσαρμοστικότητας του είναι τέτοιο ώστε του επιτρέπει να ζει και να επιβιώνει ακόμα και σε απλό χώμα με ελάχιστη ποσότητα ειδικού υποστρώματος για ορχιδέες. Επίσης ανέχεται θερμοκρασίες χαμηλές και αρκετή συσσωρευμένη υγρασία στην ατμόσφαιρα χωρίς να κινδυνεύει από μυκητιάσεις στο ριζικό του σύστημα ή από μαρασμό στα άνθη του. Η εμπλουτισμένη ξανθιά τύρφη σε συνδυασμό με μικρές ποσότητες μαύρης και ιχνοστοιχείων είναι το ιδανικότερο χώμα για το πανέμορφο berry ode. Τα κλαδιά του πολλαπλασιάζονται και μεγαλώνουν υποσχόμενα μια μακρόχρονη και έντονη ανθοφορία. Μια φορά εβδομαδιαία απαιτεί αρκετό νερό, ενώ το καλοκαίρι οι ανάγκες σχεδόν διπλασιάζονται. Μεταγλαστρώνεται όλες τις εποχές του χρόνου,  αρκεί να είναι απανθισμένο. Η λίπανση οφείλει να ακολουθεί ένα συνεπές μηνιαίο πρόγραμμα και συμπληρωματικά και προαιρετικά με ψεκαστηράκι 2-3 φορές την εβδομάδα.

Στα φυτώρια μας μπορείτε να βρείτε το δεντρόβιουμ berry oda σε κανονική μορφή  ή απανθισμένο για να πειραματιστείτε από τον Σεπτέμβριο μέχρι και τα μέσα της Άνοιξης.

Κάθε τόπος στην Ελλάδα έχει την δική του ξεχωριστή και ιδιαίτερη κουλτούρα και παράδοση που συνήθως αποτυπώνεται στα τοπικά του προϊόντα και τις καθημερινές του συνήθειες. Ένα κλασσικό παράδειγμα είναι το πιο δημοφιλές νησί των Επτανήσων, η Κέρκυρα, με το χαρακτηριστικό της πλέον κουμ κουατ. Η ιστορία του μικροσκοπικού αυτού φρουτου μετρά περίπου 150 χρόνια πριν, σχεδόν από τα τέλη του 19ου αιώνα,  όταν τίποτα ακόμα δεν μαρτυρούσε την ανάπτυξη που θα γνώριζε το μέρος μερικές δεκαετίες αργότερα. Όλα ξεκίνησαν από την περιοχή της Δασιάς που σήμερα αποτελεί ένα σημείο όπου συγκεντρώνονται πάρα πολλά πολυτελέστατα θέρετρα που φιλοξενουν ετήσια χιλιάδες τουρίστες από όλο τον κόσμο. Την Δασιά λοιπόν είδε και αμέσως υπέκυψε στην γοητεία της ένας βρετανός διπλωμάτης που για πολλά χρόνια αποτέλεσε και τον διευθυντή της Ιονικής τότε τράπεζας,  ο Charlie Merlin και αποφάσισε να αγοράσει κάποιο κομμάτι γης που εκείνη την εποχή ήταν προς πώληση εκεί. Η έκταση που υπολογίζεται ότι τότε αγόρασε ο Charlie ήταν γύρω στα 600 στρέμματα και περιελάμβανε και παραθαλάσσια και χερσαία τμήματα, όπως και ένα μικρό ρυάκι. Παρόλη την υπέροχη θέση του και το εξαιρετικά γόνιμο έδαφος του, το κτήμα παρέμεινε ανεκμετάλλευτο για τουλάχιστον 25 χρόνια, μέχρι το θάνατο του Charlie Merlin. Τότε το ονειρικό αυτό μέρος κληρονομικά περιήλθε στα χέρια ενός εκ των γιών του που ονομαζόταν Sidney, που υπήρξε ολυμπιονίκης και σπούδασε στην Γερμανία βοτανολόγος. Ο Sidney ποτέ δεν έκρυψε την αγάπη του για τα φυτά και τη φύση και όντας ανήσυχο πνεύμα, ήθελε με κάθε τρόπο να αξιοποιήσει το κτήμα του πατέρα του. Μετά από ώριμη σκέψη και σύμφωνα με τις γνώσεις του και τις μελέτες, που πραγματοποίησε στο συγκεκριμένο κομμάτι, αποφάσισε να ξεκινήσει την καλλιέργεια εσπεριδοειδών, όχι όμως των κοινών αλλά κάποιων νέων τύπων που θα ερχόταν κατευθείαν από το εξωτερικό. Η πρώτη ποικιλία από αυτές που επέλεξε  είναι η Washington navel, που σήμερα μπορεί να είναι πασίγνωστη αλλά μέχρι τότε δεν υπήρχε στη χώρα μας ούτε κατά διάνοια. Είναι το δημοφιλέστατο πορτοκάλι Μέρλιν που πήρε και το ονομά του από αυτόν και τώρα κατακλύζει κάθε χειμώνα τους πάγκους των μανάβικων σε όλη τη χώρα. Μετά το ταξίδι του στην Αμερική όπου ανακάλυψε το πορτοκάλι αυτό, επισκέφθηκε και την Ιαπωνία, την χώρα του ανατέλλοντος ηλίου, γιατί πάντα του ασκούσε μια περίεργη έλξη. Από εκεί λοιπόν, επέστρεψε με ένα εσπεριδοειδές που ήταν μεν μικροσκοπικό σε μέγεθος, παρήγαγε όμως έναν φανταστικό μακρόστενο καρπό με θεσπέσιο άρωμα. Το κουμ κουάτ ξεκίνησε να καλλιεργείται εντατικά στο κτήμα και πολύ σύντομα έγινε το θέμα συζήτησης ανάμεσα στους καλλιεργητές όλου του νησιού που ήθελαν διακαώς να δοκιμάσουν το νέο αυτό δέντρο και στα δικά τους χωράφια. Ήταν τόσο μεγάλη η επιτυχία του εγχειρήματος που ο καρπός έγινε σύντομα το σήμα κατατεθέν του νησιού και δεν υπήρχε επισκέπτης που να μην ήθελε να τον δοκιμάσει. Με την πάροδο του χρόνου δημιουργήθηκαν πολλά τοπικά προϊόντα που βασίζονται στον καρπό αυτό όπως λικέρ γλυκά,  μαρμελάδες και άλλα. Η φήμη του έχει ξεπεράσει το στενά όρια της Κέρκυρας και μπορεί κανείς να βρεί τέτοια προιόντα σε παραδοσιακά καταστήματα σε όλα τα μέρη της Ελλάδας ακόμα και πολύ μοντέρνα μαγαζιά στα διεθνή αεροδρόμια του εξωτερικού. Σήμερα η κληρονομιά του Sidney παραμένει αναλλοίωτη στο χρόνο, το κτήμα του όμως όχι. Δυστυχώς το ελληνικό κράτος δεν έχει μεριμνήσει ούτε και σε αυτήν την περίπτωση και το υπέροχο αυτό μέρος σύντομα θα περάσει σε ξένα χέρια που είναι πολύ περισσότερο πρόθυμα να εκμεταλλευτούν τόσο την θέση όσο και την ιστορία του. Μια πολύ σοβαρή πιθανότητα είναι να χρησιμοποιηθεί σαν αγροτουριστικό κατάλλυμα για μικρούς και μεγάλους, εφόσον διαθέτει όχι μόνο έναν καταπληκτικό πορτοκαλεώνα που επικοινωνεί άμεσα με την θάλασσα, αλλά και ένα άρτιο κτιριακό συγκρότημα  με ευρύχωρα δωμάτια που με λίγη προσπάθεια μπορεί να φιλοξενήσει πολλές και διάφορες κοινωνικές εκδηλώσεις. Μια τέτοια προσπάθεια θα  είναι ευχής έργον για το νησί που χρειάζεται τόσο την προβολή ως εναλλακτικός τουριστικός προορισμός, όσο και την διατήρηση της παράδοσης του και της τοπικής του κουλτούρας.

Η Αυστραλία είναι μια ήπειρος που, αν και άγονη στο μεγαλύτερο της μέρος, ξεχωριζει για την εντυπωσιακή της χλωρίδα και πιο ιδιόρρυθμη της πανίδα. Ανάμεσα στα πιο αξιομνημόνευτη φυτά της είναι και ένας θάμνος με πυκνό πλούσιο φύλλωμα και πολύ ιδιόμορφα άνθη, η banksia. Σχεδόν άγνωστη στην Ελλάδα η  banksia είναι ένας πολυετής και αειθαλής ανθοφόρος θάμνος που δεν έχει τεράστια ανάπτυξη έχει όμως υπέροχα ογκώδη λουλούδια. Ανάλογα με την ποικιλία του, που στον αριθμό ξεπερνούν τις 173, παρουσιάζει τεράστιες διαφορές τόσο οπτικά όσο και πρακτικά. Υπάρχουν είδη που είναι για παραθαλάσσιες φυτεύσεις και έχουν μεγάλη ανοχή σε χαμηλές θερμοκρασίες και άλλα που δεν διαθέτουν τόσο σκληροτράχηλο χαρακτήρα. Σαν φυτό ανήκει στην οικογένεια της Πρωτέα και ονομάστηκε έτσι από τον άγγλο συλλέκτη και βοτανολόγο sir Joseph Banks που πρώτος την ανακάλυψε στα μακρινά αυτά μέρη περίπου γύρω στο 1770. Πολλαπλασιάζεται και με σπόρο δυσκολότερα και με μόσχευμα ευκολότερα σε σημεία προσήλια με άριστη αποστράγγιση. Το φύλλωμα άλλοτε θυμίζει κωνοφόρα φυτό και άλλοτε εκείνο του καλλιστήμονα σε πιο σκούρα και αδρή εκδοχή. Μερικές ποικιλίες διαθέτουν και λίγο ασημί χρώμα στα φύλλα τους φέρνοντας στο νου πολύ εκείνα του μετροσίδηρου. Η περίοδος άνθισης ξεκινά το καλοκαίρι και επεκτείνεται μέχρι και το φθινόπωρο. Ζει και επιβιώνει σε όλα τα εδάφη αγαπά όμως περισσότερο εκείνα που διαθέτουν επιπλέον ποσότητα φωσφόρου. Εκείνο που τον διακρίνει από τους υπόλοιπους θάμνους είναι τα πολλών ειδών και χρωμάτων άνθη του που ξεχωρίζουν για το μέγεθός τους και το ιδιαίτερο περίεργο σχήμα τους που θυμίζει μικρό κυλινδρικό βουρτσάκι. Κλαδεύεται δραστικά και αποκτά όμορφο σφαιρικό σχήμα και απαιτεί λίπανση σε τακτική μηνιαία βάση όλο το χρόνο.

Στα φυτώρια μας μπορείτε να βρείτε  banksia το φθινόπωρο σε περιορισμένες ποσότητες.

Από τα πιο παλιά υβρίδια στην οικογένεια της βρομέλιας είναι ένα πολυετές φυτό με καταπράσινο ελαφρώς σκληρό φύλλωμα και εξαιρετικά εντυπωσιακό στην  ανθοφορία, η  billbergia. Πρόκειται για ένα είδος με πολλές υποποικιλίες από τις οποίες ξεχωρίζει εκείνο που κάθε χρόνο εμφανίζει ένα φούξια κρεμαστό λουλούδι που θυμίζει εκείνο της τιλλάντσιας.και λέγεται windii. Αν και αγαπά τα σκιερά ή ημισκιερό μέρη, η βιλμπέργκια αντέχει και στον ελαφρύ πρωινό ήλιο της Άνοιξης όχι όμως και του καλοκαιριού. Τα φύλλα της σε αντιστοιχία με όλους τους υπόλοιπους εκπροσώπους του είδους της είναι μακριά και λογχοειδή, περισσότερο όμως σκληρά και αρκετά σκούρα στον χρωματισμό. Συνήθως πολλαπλασιάζεται με ριζώματα καθώς από κάθε ρίζα ξεπετάγονται 2-3 νέα φυτά που σύντομα έχουν πολύ πλούσιο και πυκνό φύλλωμα αλλά και εντυπωσιακή ανθοφορία. Είναι επίφυτο όπως και μερικές ορχιδέες, ζει όμως και αναπτύσσεται ικανοποιητικά και σε γλάστρες αρκεί να υπάρχει πολύ καλής ποιότητας χώμα, ελαφρυ και με υψηλή περιεκτικότητα σε ξανθιά εμπλουτισμένη τύρφη. Λόγω του κρεμαστού άνθους της είναι ιδανική για φυτεύσεις εσωτερικών παρτεριών και κήπων που βρίσκονται σε απόσταση πάνω από το έδαφος. Η μεταφύτευση της χρειάζεται υπομονή και προσοχή γιατί όπως όλες οι βρομέλιες, έχει ισχυρό ριζικό σύστημα που συνήθως εγκλωβίζεται στην πλαστική γλάστρα, σφηνώνει εκεί και είναι δύσκολο να αφαιρεθεί παρά μόνο με ψαλίδι ή κλαδευτήρι. Απαιτεί ποσότητες νερού σε καθημερινή βάση το καλοκαίρι και λιγότερο τους χειμωνιάτικους μήνες. Η ξηρασία δεν είναι και το καλύτερο περιβάλλον για αυτήν αλλά ωστόσο το φυτό μπορεί να περάσει και έναν άνυδρο μήνα να χωρίς να καταστραφεί. Τέλος απαραίτητη είναι η τακτική μηνιαία της λίπανση με σκευάσματα ειδικά για φυτά τροπικά όπως αυτή, συνήθως σε υγρή μορφή για όσο το δυνατόν ταχύτερη απορρόφηση.

Στα φυτώρια μας μπορείτε να βρείτε billbergia συνήθως τους καλοκαιρινούς μήνες.

Ελάχιστα φυτά εξωτερικού χώρου διαθέτουν ομορφιά και κομψότητα άριστα συνδυασμένα με πρακτικότητα, ανθεκτικότητα και τεράστια αντοχή στο κρύο και την υγρασία. Η Οξαλίδα bowie amarantha είναι ένας πολυετής ανθοφόρος θάμνος που διαθέτει πλούσιο καταπράσινο φύλλωμα, υπέροχα ροζ λουλούδια και φυσικά πληρεί όλες αυτές τις προϋποθέσεις. Είτε φυτευτεί σε γλάστρα είτε στον κήπο εντυπωσιάζει με την τρομερή του ανθεκτικότητα και ομορφιά. Το σπάνιο αυτό φυτό της Ν.Αφρικής που τα τελευταία χρόνια πολλά συχνά εμφανίζεται και σε περιοχές της Αυστραλίας κατά χιλιάδες, έχει τα χαρακτηριστικά της κοινής Οξαλίδας όσον αφορά το πυκνό πράσινο φύλλωμα, διαφέρει όμως στην ανθοφορία. Ιδανικό για χαμηλές φυτεύσεις σε μπολντουρες και βραχόκηπους το φυτό διαθέτει ενα άνθος με μακρύ σχεδόν 10 εκατοστά στέλεχος και πολύ ιδιαίτερο φούξια χρώμα που είναι πραγματικά φανταστικό, Προσαρμόζεται εύκολα σε όλους τους τύπους των εδαφών αρκεί να έχουν άριστη αποστράγγιση και έχει εδαφοκαλυπτικές ιδιότητες. Ο ρυθμός ανάπτυξής του είναι υψηλός και το maximum ύψος του δεν ξεπερνά τα 40 εκατοστά. Αγαπά τον ήλιο και τις προσήλιές θέσεις ενώ αναπτύσσεται το ίδιο και σε ημισκιερές, όπου η ανθοφορία του όμως περιορίζεται δραστικά. Πολλαπλασιάζεται με ριζώματα και απαιτεί σημαντικές ποσότητες λιπάσματος ετησίως που θωρακίζουν την λαμπρότητα του χρώματος στα φύλλα και εξασφαλίζουν μακρά περίοδο ανθοφορίας. Επειδή είναι είδος εισαγωγής καλό θα ήταν το μείγμα χώματος που θα χρησιμοποιηθεί στην μεταφύτευση να περιέχει τύρφη ξανθιά και κατά προτίμηση εμπλουτισμένη. Εκείνο όμως που την κάνει να ξεχωρίζει είναι το μακρύ στέλεχος του άνθος του, χαρακτηριστικό σπάνιο για θάμνο, που τοποθετεί το χρώμα πιο ψηλά διαφοροποιώντας αισθητά το φύλλο από το λουλούδι. Τέλος, μοναδικό του μειονέκτημα είναι όσον αφορά τον τρόπο ποτίσματος, οτι σαπίζει εύκολα εαν το νερό φτάσει κατευθείαν στον βολβό του. Ακολουθώντας λοιπόν την τεχνική που εφαρμόζεται σε όλους τους βολβούς και ειδικά στο κυκλάμινο, καλό θα ήταν να αποφεύγεται το νερό απευθείας στη ρίζα. 

Στα φυτώρια μας μπορείτε να βρείτε οξαλίδα bowie amarantha όλο το καλοκαίρι μέχρι τα μέσα του φθινοπώρου σε ένα μεσαίο μέγεθος